| Kronika Gminnych Rajdów Turystycznych im. Piotra Borowego Ścieżkami i szlakami Babiej Góry |
 |
 |
 |
|
Piotr Borowy Urodził się w Rabczycach 28 maja 1858 r. Był samoukiem, głosił prawdę o polskich wsiach na Górnej Orawie, o obronie tożsamości narodowej i religijnej, o wierności dla Ojczyzny. Krzewił i stawał w obronie polskości naszych południowych kresów.
W osiemnastym roku życia złożył prywatny ślub czystości i za zgodą miejscowych proboszczów przez dwadzieścia lat bezinteresownie uczył na Orawie katechizmu, piętnując z powodzeniem pijaństwo, rozpustę i zabobon. Mówił prostą, archaiczną gwarą, barwnie i zapalczywie. Szeroko znany na całej Orawie jako wędrowny nauczyciel katechizmu. W 1889 wyjechał na 1,5 roku na zarobek do Ameryki, tam nauczył się trochę języka angielskiego. Po rozpadzie monarchii austrowęgierskiej polski ruch narodowy na Orawie przybrał na sile, również w świadomości Borowego nastąpiła przemiana, stał się zwolennikiem przyłączenia Orawy do Polski. Wziął udział w delegacji polskiej na konferencję pokojową do Paryża. Szczytowym osiągnięciem delegacji była audiencja u prezydenta Woodrowa Wilsona. W ocenie ks. Machaya bez Piotra Borowego i Wojciecha Halczyna sprawa Orawy i Spisza nie byłaby się dostała na stół obrad. Po powrocie z Paryża przystąpił od razu do pracy plebiscytowej. Rozstrzygnięcie Rady Ambasadorów boleśnie ugodziło w Borowego, jego rodzinne Rabczyce przyznane zostały Czechosłowacji. Sprzedał ojcowiznę i przeniósł się, najpierw do Jabłonki a następnie osiadł na stałe w Lipnicy Wielkiej, tuż przy drodze do rodzinnych Rabczyc. Dalej zajmował się kolportażem książek i introligatorstwem. Prowadził ascetyczny tryb życia. Pisać zaczął w jesieni swego życia, mając 70 lat, ale w ciągu trzech lat napisał kilkadziesiąt utworów, głównie o treści moralnej i mistyczno-ascetycznej. Zmarł 18 stycznia 1932 w opinii świętości. Pogrzeb z udziałem delegacji rządowej był wielką manifestacją narodowo-religijną. Ryszard M.Remiszewski - Orawa w brązie zastygła Zestawienie zbiorcze
|
